Kayıp

İçimdeki o en güzel olması beklenen zamanların böyle harcanması ne anlama geliyor gerçekten?Bundan sonra nasıl yaşayabilirim ki?Bunu pragmatik bir bilinçsizlenme ve sonrasında gelen iyileşme olarak bile göremiyorum,artık bitkisel hayatta yaşayacağım sanırım,anılarla beraber.Ya da yoksa ne yapmalıyım ki gerçekten?Denemeli miyim?Neyi?Olmayacak olanı?Mesela onca dua etmiştim ölmek için,onca istekte bulunmuştum rahatça ölebilmek için.Bunlar ne işe yaradı gerçekten?İlla ki bir işe yaradı,bunu biliyorum.Ama gerçekten,içimden geçenleri anlamam için biraz öfkelendirmem gerek kendimi.Gerçekten niye yapıyorum ki bunları?Böylece beklesem,zaten geçti gitti diye,en güzel zamanlar gelmeyecek diye?Aslında kaçıyorum biraz böyle yaparak gibi,ama ne yapalım.Sürekli farklı farklı yerlere soktular,kafam karıştı benim hep.Gözlerim kamaştı.Bende hep aynı yerde durdum,kafam yerine gelsin diye.Sonra artık kafamın yerine gelmesini de unuttum,sahiden,kafa da neydi ki?Neyin kafasıydı yani bu?Kafa diyerek ne demek istiyorlardı?Zaten bunları sorgularken,zaman hızlıca geçti.Artık sürekli aynı hissetmek istiyorum,hep aynı hissetmek.Başkasının gerçekten ne yaptığı da aslında o kadar alakadar etmiyor beni.Ne ediyor ki zaten?Bazen,yazamıyorum da.Kafanı toplamıyorsun çünkü.Eh,o zaman toplu kafayla çok daha iyi şey yapılabiliyorsa ve birazcık dağınık kafa olduğu için hiçbirşey yapılamıyorsa,aslında yazılan şey de kültüreldir diyesim geliyor.Ki bence de öyle.Mesela,bir oyunun zor olunca daha eğlenceli olacağı paradoksu ve benim oyuna bu yüzden çok kızdığım,hatta klavyeleri kırdığım zamanlar paradoksu diye birşeyler var.Cümle bilgisinin canına okudum ama olsun,umrumda değil.Hayır,ben gerçekten öyle hissetmiyorum.Kolay olunca,o oyunu yaşarız böylece gerçek hayata alternatif bir yol üretmiş oluruz.Ama zor olunca,birazcık oynarız ve daha kendimizi geliştirmeye çalışırız,oyunu yaşamış olmayız.Kusura bakmasınlar,benim onca yaşadığım şeyden sonra biraz da yaşamamam gerekiyordu,yani başka şeyleri yaşamam gerekiyordu,mesela oyunları yaşamak.Zaten baştan itibaren yarım başlamıştım,bari onları yaşayaydım biraz diye düşündüm.Zor olmazsa zevk almazsınmış,hıh.Bu gerçekten modern değil hiç.Yeni bir açıklama gerekiyor buna.Ama yine de bunu yapmam bu yaşadıklarımı azaltmayacak,hayatımı yaşayamamışlığımı azaltmayacak,şimdi yaşayabileceğim gerçeği beni ilgilendirmiyor.Benim istediğim tam bu değil,kusura bakmayın yanlış kelimelerle farklı yerlere vardıysam ama öyle.Ben o zamanda yaşamak isterdim,anlıyorsunuz mu?

Artık geçti herşey,ne geriye dönmek,ne de gelecekte bunları gerçekleştirmek istiyorum.Yeni expansion geliyor artık,eski expansionlara kimse ilgi göstermiyor,ben de eski expansionla birlikte batıyorum,tıpkı eskiden olduğu gibi.Artık yazmak da rahatlatmıyor,sürekli benden birşeyler bekliyor.Ne istiyorsun ki ulan?Ne yani?Tryhard mı yapayım sürekli yazmak için?Ya da satranç mı oynayayım yüksek bir levelda?O da çok sıkıcı,hepsi çok sıkıcı.Bırakın beni artık.Bir daha uzun da yazamam belki,çok yoruldum.Hislerim de yoruldu artık,hiçbirşey de hissetmeyeceğim.Üzgünüm.