13 Mayıs 2014 Salı

Artık kendimi tamamen yazmaya vermek istiyorum ama,bilemiyorum da pek. Hissettiğim,son 4 yıldır hissettiğini herşey yabancıydı eski bene,hiç hissedilmemiş şeylerdi. Ama birazcık şeyle(?)  alışılabilecek şeylerdi,ama onu bile yapamadım. Bu yüzden aşağılık bir insanım. Ama yine de,geri dönüş kapısı bırakıyorum fakat,bu tıpkı artık onların beni o anda değiştirmesini beklediğim zaman gibi,öylece bekleyiş ve hayal kırıklığıyla bitecek,bitebilir diyesim bile gelmiyor,kötü şeyler yaptım çünkü,sırf bunlar olmadığı için. O yüzden yeni hayatıma adapte olsam daha iyi olacak,ne kadar acı çeksem de. Ve artık aşırı hisleri de,öfkeyi de hayatımdan çıkarmalı, zaten aslında kendim de istedim bunu. İstesem,kendime bu kadar yaklaştırmazdım da kimseyi,yorum yaptırtacak konumda bile bulundurmazdım. Birtakım kayıplardan sonra komple arayı açabilirdim mesela,ama yapamadım. Zaman ve mekan kavgası. Bunu aşanları da kıskandım biraz elimde olmadan,kimse anlamadı en azından hehe.

Bomboş hissettiğim,yazmak istemediğim zamanlarda bile yazacağım artık,o kadar bayağılaşacağım ki. İçimde birşeyler oluşsun artık,yeter. Bu boşluk da nedir ki? Yazmayı sevdiğimden de değil, bazen nefret ederim yazmaktan,ama düşüncelerimi başka türlü nasıl tutabilirim ki? Böyle yaparak aslında,içimdeki o çocukça yanlış anlaşılmış minimalizmi de öldürüyorum aslında.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder