Aslında,birşeyleri unuttum,çok önemli olan birtakım şeyleri unuttum,daha doğrusu öğrenmemiştim fakat zamanı gelince öğrenilmesi gereken şeyi unuttum,o anda dikkat dağınıklığından ya da elde ettiğim gözlemin zorluğundan olsa gerek,birşey çıkartamadım da gördüklerimden ve öğrenemedim.O zamanlar,daha gençken birşeyler yapıyordum,kendi akıl sağlığımı korumak için,fakat bunu öylesine bilinçsizce,bilmeden yapıyordum ki bu çok canlı oluyordu ve etkili oluyordu,hatta aşırı hissettiriyordu.Yaptığım şeyin aşağı yukarı bilincindeydim,yani yarı uyku dönemlerinde ne yaptığımı hissedebiliyordum,fakat bunun bilincinde değildim.

Ama bir zaman geldi ki,bunu öğrenmem gerekti.Ve şu anda öğrenemedim.İnsan,tabii ki de akıl sağlığını korumak için birtakım önlemler almalıdır,bilinçli ya da bilinçsiz.Çocukken ya da henüz gençken yine koruyordum,fakat bunun bilincinde değildim.Fakat şu anda,sanki akıl sağlığı bir anda yapılabilecek birşeyle düzelecekmiş gibi,sevdiğim,sevebileceğim,gördüğüm,görmediğim herşeye saldırıyorum,herşeyi deniyorum,sanki bu yaptığım sonucunda bir daha sonsuza kadar kendimi izlemem gerekmeyecekmiş gibi.

Ne yapıyordum ki gerçekten?Bu kadar düşük frekansta ne yapıyordum ben de şimdi sözde yükseliverince unutuverdim?Ki gerçekten yükseldim mi?Yoksa zamanın şartları mı değişti?Zaman ve mekan çokca değişti evet,artık şimdi kapalı kapılar ardında değilim,daha özgürüm.Bu beni zorluyor.Bu nasıl bir özgürlük ki?Özgürlük arasaydım zaten bulurdum ben,ve özgürlük dedikleri şey de artık insanlarla ilişkileri kesmek,gevşetmek.Kapalı kapılar ardında kurulan ilişkiler,ve sonrasında dışarı çıkınca unutuluverilen ilişkiler,ya da daha sonra canlandırılmaya çalışılan ilişkiler.Şüphe yok ki bunlar arasında istisnalar da var.Ben hep o kapıların arkasında kaldım,ama hep içerideydim aslında.Yine de o kapı bana açılmadı tam olarak,kapıdan çıkınca bitmesine bile razıydım,gerçekten de razıydım.Zaten ilişkiler de böyle olmuyor mu hep?Sosyal ilişkilerimiz hep yaşadığımız yerler,yaşamak zorunda olduğumuz yerler üzerinde kuruluyor,ve bundan dolayı da bu ilişkiler zaman zaman kurmak zorunda olduğumuz ilişkiler oluyor,bazen bunun bilincinde olmasak da bu böyle oluyor,ben de değildim mesela.Şimdi anladım.Olmayınca olmuyor gibi birtakım safsatalara bırakmayacağım bunu,hiçbir safsataya bırakmayacağım.Ben bu tür laflara pabuç bırakmak için,ya da bu tür laflara bakmak için mi geldim dünyaya?

Artık umrumda değil.İşin içine girince,her mikronda bu tür laflar uydurulabilir,her mikrondaki metafor için ayrı ayrı tanımlama yapılıp binlerce böyle kural konulabilir,eğer bu tür lafların konulması,bulunması istenseydi.

Ama bu durumla ilgili olarak,ya bu durum beni bitirecek,ya da ben bunu.Ben sürekli bir diken üzerinde yaşamak istemiyorum,bunun için teknik de geliştiririm,hatta teknik geliştirdiğimin bilincine bile varırım,gerekirse.Zaten artık bir yerden başlamam gerek.