Gecmiste onca zaman boyunca olmasini beklediğim ve kesinlikle bir yere varacagina inandigim bir takim duygularim,yarim hayal kirikliklarim ne olacak peki? Bunlar gerçekten sonucsuz mu kaldi? Umidimi kesmeli miyim bunlardan? Oysa,ne kadar da inaniyordum bunlarin gerçekten birseylere yarayacagina. Her zaman oluyor böyle dusuncelerim,oyleyse bunlarin ardindan,komple bir dusus icine girmem gerekir,kaldiramayabilirim artik boylesini. Belki her zaman gulebilirim ama,öyle de olmaz ki. Hata olarak da kabul edemiyorum bunlari,hicbirsey olarak kabul edemiyorum,şu ana kadar hiç de kabul etmedim,hepsinin bir aciklamasi vardi,olmasa bile olacakti yani bir yerde,bulunacakti. Olmeyi düşündüm onca zaman,ya da istemiş bulundum,şu anda o kadar da olmeme istegi yok,bu yüzden yok cunku daha önceden olmeyi istedigim için artik ne kadar yasamayi isteyebilirim ki? Hem Yaşamak da ney ki tam olarak? Bundan pragmatik bir manayla ne demek istiyorum? Bilemiyorum hiçbirşeyi. Tek bildiğim,nefes aldığım.