İtiraf

Ama o kadar büyüktü ki kamburu,geçemedi kapının ağzından
Somurttu içeride tüm zaman
Salyalar aktı ağzından,rezil rüsva oldu balyadan
Ve evet,hadi başka biri gelsin,bitti zaman

İşte bir poet,ya da poem,her ne boksa.Aslında çok daha uzatabilirdim de,ben böyle komik olsun istiyordum biraz.Kime göre?Kendime göre.Hoş,kendime göre bile komik olmadı,anlatamadım istediğimi.

Mesela bugün eve doğru yürüyordum,aklımda bazı şeyler vardı,söylemediğim bazı şeyler,daha doğrusu söylemek için uygun modda yaşamadığım dolayısıyla söyleyemez bulunduğum şeyler,ben günlük yaşam adamı değildim.SUS LAN SUS LAN SUS LAN LUĞZIR!Tamam ya,bak eğlence yapma şurada,sonra çocuklarımız görücek rezil olucaz.Biraz ciddi olalım yani,sonunda ölüm var,laubali olmayalım.

Mesela düşünüyorum işte şunları şunları söyleseydim diye,ama benim karakterimi bir kere tanımlamışlar,şimdiki hayatımdan başka türlü bir hayatım olmuş olabileceğini,her an her dakika utanmış olabileceğimi,bunun için hiç pişmanlık duymayabileceğimi düşünemiyorlar,dolayısıyla bu çemberi sonsuza kadar kıramayabileceğimi bilmiyorlar, ya da sanıyorlar ki,burada daha iyi bir dünya var,onun dünyasına girmeyelim diyorlar.Hmm,ne var ki gerçekten burada?Gerçekten,pek birşey yok.İnsanlar yok burada,sesler var sadece,yani uzun zaman diliminde beni hasta edebilecek sesler,SIKILABİLECEĞİM sesler,ama sıkıldığımı anlayamayacağım sesler.Onları da satın aldım,işleri bitince gidiyorlar.Yalnız kalıyorum,ama öyle profesyonelce yapıyorum ki,yalnız kaldığımı bile hissetmiyorum.Yalnız kaldığım zamanlarda rüya görüyorum,korkulu şeyler.Self faşizm.Bunu ben ayarlamıyorum ama.

Bu hayal gücüyle kıramamış olabileceğimi bilmiyorlar,kırmamış olabileceğimi bilmiyorlar.Ses tonlarını bile ona göre tanımlamışlar,dışarı çıkartmıyorlar beni.İsmimi çağırıyorlar,birşey yapamıyorum.Why are you so stupid,x? diyorlar.Ya da ben öyle algılıyorum,aslında sadece why are you not talking?diyorlar.Tamam o kadar ciddiye almıyorum,sizi almıyorum en azından ama benim durumum sonsuza kadar devam edebilecek bir durum,siz de iyi insanlarsınız fakat biraz kendinizi tutun,en azından ben bu sorunu çözene kadar,anlatın bana.Mesela düşünüyorum,o anda keşke şöyle söyleseydim daha iyi olurdu,ama öyle söyleyebilmem için gerçekten o anda yaşamış olmam gerekir,ama ben her zaman yaşarken bile başka bir taraflarımdan yaşıyorken,nasıl orada yaşıyor olabilirim ki?Çok çok uzak şeyler,yani benim şöyle söylemem,şöyle söylemediğim için pişman olmuş olmam saçmalık,arada büyük bir duygu boşluğu var,bu olmadan nasıl yapabilirim ki?Aslında bunu yaparak o duygu boşluğunu küçümsemiş oluyorum,duyguları küçümseyip kendime zulm etmiş oluyorum.Yani aslında,bu yaşadıklarımla hayal ettiklerimi bir yerde çok iyi ayırmam lazım,bunlar sadece hayal ettiklerim,bunu ayarlarsam sorunlarım bitebilir.O yüzden,böyle kolay yapabilecekmiş gibi bir de bunları sonradan böyle düşünmüş olmam,daha önce başka olaylarda yaptığım gibi,mesela wowda yaptığım gibi,arenada yapıyordum birşeyler bununla ilgili.Bunu hatırlamıyorum ama bu yaptıklarım bu olaylarla bağdaştırılıp daha kolay çözümlenebilinir,yani bu kadar heves,bu kadar heyecan benim kalbim için çok fazla.

Ayrıca ne bekliyorlar ki gerçekten?Edebiyatçı falan mı olmamı bekliyorlar?Eğer ciddi olarak bunu düşünüyorlarsa,ki büyük ihtimal o kadar iyi değillerdir,sadece büyü duvarlarımı yıpratıyorlar,hayal dünyamı yıkıyorlar,iyi biliyorlar.Ama çok uçuk oldu,neyse.Benim onlarla o kadar derin derdim yok,sadece bu benim durumum sonsuza kadar devam edecek,edebilir.Ama onlara da çok güvendim,dostlarıma çok güvendim,beni anlayabileceklerini düşündüm fakat yok,bildiklerini okudular.Kızmıyorum onlara,beni anlayabilmek bayağı zordur muhtemelen.Fakat bunları yazarak,bir oversimplificated düzene varıyorsak,onu da yıkacağımdır.Henüz hala hayal gücüm sapasağlam,ya da her ne boksa.

Ama bazen,her ne oluyorsa,hayal gücü de yardım edemiyor artık,ama aslında benim hayatıma göre yardım edebilmesi gerekir,fakat insanlara saygısızlık etmekten korkuyorum,ince işler bunlar çünkü,kaybetmek istemem güvendiğim tek komüniteyi de,nitekim istemedim de.Şu anda kimse yok etrafımda,fakat zaten o şekil güvenebileceğim insanları kolay kolay bulamam,çünkü o kadar güvendiğimi anlayınca benden uzaklaşacaklardır zaten,haklılar da.Zaman yetmedi herhalde.Ve sonrasında kontrolü de kaybettim yavaş yavaş ve gitti...