Bugünlerde eskiden sevdiğim bir kızı düşünüyorum da,ne kadar garip,farklı bir şekilde sevmiştim ben onu.Sanki,o biraz daha dominanttı bu konumda,ben daha garip,biçareydim.Niye böyle bir imaj veriyorum ki?Ama aslında,yaşadığım hayata bakınca,bakış açımı düşününce daha nasıl olabilirdi ki?Aslında hep böyleydi ve belki de farklı göstermek zorunda kaldığım için,ona söyleyemedim,açamadım duygularımı.O önceki sevdiğim kız,benden 10 cm uzundu ve ne bileyim,sanki gerçekten insan gibi hissettiriyordu bana.Hayvan gibi hissetmiyordum yanında.Yani kızlar,fazla güzeller.Benim gibi birinin yanında çok fazla güzel ve estetikler.Sanki hayvan gibiyim onların yanında.Böyle bir durumda,nasıl gerçekten açılabilirim ki?Çirkin yaratıklarız aslında genel olarak karşılaştırılınca,kız ve erkekler olarak.Bir yaratığın dişisiyle erkeği arasında bu kadar fark olabilir mi?Bir tarafta,bir ceylan ve diğer tarafta da olağanca hayvanlığıyla ve o çirkin uzunca boynuyla ve şekilsiz kaslarıyla,bir sırtlan gibi.Aman ya,ben de bilmiyorum ki ne dediğimi.Ama,kızlar çok narin ve fazla güzel yani.Ne dediğimi pek bilemedim ama,böyle yani.Onlara aslında böyle kötü davranmak istemezdim,keşke daha farklı olsaydı başından beri.
Bu da bir zamanlar o kendi içimde gösterdiğim,çocukluğumda yaşadığım minimalist birtakım hislerin,kadın erkek ilişkileri üzerindeki yansıması olsa gerek.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder