Hayatımın,hani o her zaman olan,çizgilerdeki gibi dümdüz olan,aşağı yukarı tahmin edebildiğim derecede değişebilen çizgisi yerinden oynadı sanıyorum bir yerlerde.Şaşırdım.Çok kötü şaşırdım.Toparlamama izin vermediler,git başka yerde şaşır dediler.Şaşırma efektim çok luğzırcaymış.Şaşırmadan ya da başka yerde şaşırarak nasıl toparlayabilirim ki?Korkuyu tatmadan korkuyu nasıl yenebilirim?Arkadaşım vardı mesela hayvan gibi hapşırırdı,git başka yerde şaşır ulan derlerdi.Hapşırmadan,nasıl daha kibarca hapşırmayı öğrenebilirdi ki?Birileri söyleyecekti illa ki ona.

Bense birilerini hep üstün gördüm,onlardan çekindiğim kadar onlar da benden çekinebilirdi,ya da istemeyebilirlerdi.Yani,tam olarak ben onları izlerken yanlış izlenimde bulunabilirdim.Ama bu insanların çekindiğini,ya da çekinmediğini anlamayla ilgili,bunu hiç belli etmeyebilirler.

Ama bu çok acı verici.