Cinsel konuda acı çekiyorum. Yani elimde olsa, dünyadaki her kadına sorardım benimle bir ilişki düşünür müydünüz diye. Fakat bu çok sert, gereğinden çok sert karşılanabileceğinden dolayı korkuyorum. Gerçi, her zaman bir psikopata denk gelmek mümkün. Kendimi savunsam sorun olmaz. Ben seks yapmak istiyorum, merak ediyorum nasıl bir şey olduğunu. Yarın bir iki kızla deneyeceğim bunu, çok da absürt kaçmamak şartıyla. Tanışırım bir iki, kendimi anlatırım. Sonra bu konuyu açarım ona. İnsanların çoğunun psikolojik sorunlu olduğunu düşünüyorum, ya da psikolojik olarak acayip bir düşkünlük var. Yok bilmem ne zaman sonra seks yapalım, yok şöyle yok böyle. Hiç mi fizyolojileri gereği bir şeyler hissetmiyorlar. Ölene kadar ben de yalnız kalmak istemem ama bazı şeylerden ben de mahrum kalmak istemem. Sanki bazı kadınlar da istiyorlar ki bir erkeği alsınlar süs olarak bıraksınlar öyle evlerinde. Gerçi öyle insanlarla karşılaştığında hiçbir şey demeden çekip gitmek lazım, en iyisi. Beni düşünmeyen birisiyle ne gibi bir şey yaşayabilirim ki? Beni düşünmeyen birisi, ne farkeder. Aynı şey.

Muhafazakar insanlar olsalar bile evlenince yapmayacaklar mı bir şeyler? Ben bu tavrın, yani kendi tavrımın doğru olduğunu düşünüyorum. Sonuçta, 50-60 yaşına gelirsem, yalnız kalırsam kimseyi suçlayamam, kendimi suçlayabilirim bunu yapmadığım için. Zaten şu anda o kadar ileri seviye düşünmüyorum. Yavaş yavaş, bir şeyler tecrübe ederek bir şeyler yapmak istiyorum.

Ama bunu da nasıl yapayım bir de şimdi? Gidip bir kıza bunu nasıl söyleyebilirim? Hoşlandığımı söylerim ilk başta, sonradan konuya gelirim yavaş yavaş. Ne olacak ki. Evet, böyle yaparım. Ya da tanışırım merhaba deyip direk. En mantıklısı. Evet, bunu yarın yapmayı planlıyorum. Başka bir insanla iletişim kurmak epey zor, ama ne yapayım, içimden geliyor. Fazla da üzerinde durup kafayı bununla yememek lazım. Deneyeceğim bir iki. Saçma sapan bir şeyler, hareketler yapmayayım da. Bu kadar yeter herhalde.