Anamızın karnından kitapla çıkmadık ya!

Ya da babamızın taşaklarından mı deseydim? Çok kaba oldu ama olsun. Doğal şeyler olduklarını düşünüyorum bunların, insan güneşe temiz havaya çıkınca bunların doğal şeyler olduğunu anlar. Ben psikolojik hastalıkların güneşsizlikten olduğunu düşünmekteyim, bilgisizlikten daha çok. Temiz havanın yerini, güneş  ışığının yerini başka bir şey tutabilir mi? Kitap okumak da overrated bir aktivite, kim ne derse desin. Take everything in moderate, even World of Warcraft. Bu öğüt, artık benim hayatımın mottosu oldu. Ya da "Bring your friends to Azeroth, but don't forget to go outside of Azeroth aswell." Dışarı da çıkın diyor, ya da belki onu kastetmiyor, Azeroth un dışına, yani Draenor'a, Outland'e filan da gidin diyor olabilir. HAHAH. Çalıntı bir espri Avrupa wow forumlarından ama olsun. Wow=World of Warcraft demek. Ama eğer Draenor ya da Outland e gidin diyorlarsa aslında, Blizzard'a çok kırılırım. Belki de böyle bir espri yapılacağını bildiklerinden komiklik olsun diye bilerek öyle yazmışlardır.

Benim kitaplarla bir alıp veremediğim yok, kitap yazmayı çok bir şey sananlara sinirleniyorum. Bir de her konuya, her soruna kitap okuyun denmesine sinirleniyorum. Kitap okumak yeterince üretken bir aktivite değil, ürettirmeye teşvik eden bir aktivite de değil. Üstelik çok da sıkıcı bir aktivite. Bütün klasikler çok sıkıcı. Dostoyevski hiç güzel yazamıyor. Ama Tolstoy u sevmişimdir hep. Savaşı çok güzel anlatıyor. Adamımdır.

Bir de satranç ustalarını yorumlayan, bu oyunlar oynandıktan sonra işte oyunun özetini alıp, onları yorumlayanları sevmiyorum. "Ah, işte bu çok brilliant(parlak) bir move(hamle), Carlsen adamın pekmezini akıtıyor!" "Kasparov kara kara düşünüyor, ve auuuuuuuuuvvv. Manyak bir hamle." Adamların işi bu zaten. Ama ben böyle mal mal yorumlamaları hiç sevmiyorum. Eğer yorumlanacaksa böyle yorumlanmamalı. Yakın zamanlarda okuduğum bir kitapta, sanat eleştirmeni hakkında "bir resmi ya da eseri sadece çok güzel diye yorumlayan bir eleştirmen, eleştirmen değildir." gibisinden bir şeyler söylüyordu. Sığ bir yorumlama bu cidden. Aynı şekilde satranç oyunlarının da bu şekilde yorumlanmasını doğru bulmuyorum, beni sinirlendiriyor. Ben bir birey olarak şu düşünceyi ortaya atıyorum ki, beni iyi hissettiren her şey sanattır, sanatsaldır. World of Warcraft, bir bütün halinde sanatsal gelirdi mesela benim gözüme. Niye kimse sanat derken bunlardan bahsetmiyor anlamıyorum. Herkes resim, edebiyat şu bu sanattır diyor. Saçma. He, ama belki onları, yani başka insanları da onlar iyi hissettiriyordur bilemem tabi. Bireysel haklara saygı duymak lazım. Ama ben sanatın bunlarla sınırlandırılmasının saçma olduğunu düşünüyorum.

Ve hiç dışarı çıkmadan, güneş yüzü görmeden, kitaptan başını kaldırmayan insanlara acıyorum. Asıl ben bu kitap okuma olayının bir algı operasyonu olduğunu düşünüyorum. Ortada ciddi bir sağlık problemi olmadıkça bunun iyi bir davranış olmadığını düşünüyorum. Bazı insanlar da belki "sen bizim hayat tarzımıza ne karışıyorsun?" diyebilirler. Ben sizin hayat tarzınıza filan karışmıyorum. Bunu okumak zorunda değilsiniz ki. Zorla bir şey de yaptırmıyorum kimseye. Düşünce hürriyeti denen bir şey var. Bazı insanlara, bazı davranışlarının bilimsel olarak onların verimlerini düşürdüğünü söyleyince, bu insanlar, "herkesin hayatına kimse karışamaz." gibi alakasız şeyler söylüyorlar. Ben sana onu mu diyorum, diyesim geliyor. Ama onun yerine bir şey söylememeyi tercih ediyorum, cahil kalsınlar madem. Belki benim söylediğim doğru da olmayabilir, ama en azından çalışıp çabalanmış bir bilimsel bilgi. Mantıklı da gözüküyor, ben kesin %100 doğruluğunu savunacak değilim burada. Ama böyle insanlara da sinir oluyorum. Senin hayatına karışan mı oldu? Sevmiyorum böyle insanları. Ya da belki seviyorum ama bir kere sinirleniyorum, sinirleniş o sinirleniş. Bilmiyorum ben de ne yazıyorum işte, eline klavyeyi alan yazıyor. Misal ben. Neyse, çok felsefe yaptığımı düşünüyorum bugünlük, o yüzden biraz yarına da kalsın. Dolaba atayım şu felsefe soğuyunca, yarın yine yeriz.