23 Temmuz 2014 Çarşamba

Onlar,kimler onlar bilmiyorum ama,böyle birşeyler vardı içimde bir yerlerde.Ne ara girdiğini hiç bilmediğim,belki de vicdanımın görevini vasiyeten teslim ettiği bir onlar.Onlarla ilgili birçok şeyi sildim,yani kendimle ilgili olan kısımları var mıydı bunların,bilmiyorum.Sanırım,vardı.Sonuçta bu benim depresyonumun bir kaydıydı.Bazen keşke silmeseydim diyorum ama,yani keşkeler içimde başka birilerini doğuruyor gibi,insan kendi başınayken,hatalarını neden yüzüne vursun ki?Anında düzeltiverir hatasını,farketmesine gerek bile olmaz,hatta,tek başınayken hata diye de birşey yoktur,geliştirilecek birşeyler vardır sadece genel olarak.Hata da neymiş ki?Belli bir şablon varsa,hata da vardır,ama insanın kendisi varsa,sadece zevk vardır alınacak,ve bu zevkin geliştirilmesi vardır zaman içerisinde ve bu tamamen kişiye kalmıştır.

Onlardan ne istiyordum ki zaten ben?Birazcık daha iyi davranılmak istediğim söylenebilir.Çok ağır geliyordu bazı şeyler,ama onlara göre iyi davranmak vardı,ya da benim öğrettiğim,daha doğrusu tavırlarımla ortaya koymaya çalıştığım,iyi davranmak vardı.İnsan,başkasının iyi hissettiğine,iyi hissedeceğine nasıl inanmaya kalkışabilir?Aslında,bazen herşeyin tam da olması gerektiği gibi olduğuna inanıyorum.Sadece özel hayatların böylece ortaya serilmesi,özgürlüğümün,özgürlüklerin genel olarak gevşemesine sebebiyet vermiş olabilir,bu çok büyük bir sorumluluk.Bir başkası,neden kendine eziyet etsin ki benim yüzümden?Ki eğer varsa böyle birşey?Ben kendimi yok saydım herhalde sadece.Evet,galiba tam olarak böyle oldu.Kendimi tam buralarda bir yerde,onlarla eşit düzeyde gördüm,fakat bu eşitlik böyle değildi ki.Yine insan kendi mutluluğuna bakmak zorundaydı,birkaç gülen yüzden ne anlayabilirdiniz ki?Gerçi hiçbirşey anlaşılamazdı.Baştan bu dünya benim için zorluydu ve buna göre ekstra bir dünya yaratmamalıydım.Kendi hayatımı böylesine oyuncak haline getiremezdim.Ve şimdi,düşünüyorum da onlardan böylesine yine utanıp da bu şeyleri de silmiş olmak da garip birşey.Daha yaşayıp yaşamayacağımı bile bilmezken,nasıl onların adına tepki üretebilirdim ya da kendi adıma tepki üretebilirdim geçmiş zaman adına?Bence utandığım asıl şey birçok şeyin aslında sürekli aynı şeyler etrafında tekrar edip durmasıydı.Aynı dolaylı tümleçler,aynı edatlar,aynı bağlaçlar.Ama sorun değil artık,nefes alış verişim de düzelmeye başladı yavaş yavaş.Artık çok daha iyi hissediyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder