Nihayet bugünlerde kafama şimşek gibi birşeyler çaktı.Ama bunun da başka bir yerden görme bir hamle olmadığına emin değilim.Anladığım kadarıyla,insanların arasına başka bir manada karışıyorum,fakat kimsenin düşündüğü bir manada değil,sanki bir oyun gibi.Bazen,bu oyunun içinde onların da oynunu oynamak istiyorum.Bu bana onların düşündüğünden çok daha fazla zevk veriyor.Çünkü birazcık da olsa onların istediği gibi şey yapıyorum birşeyleri.Fakat bu onlara,ya da herhangi birine benim aşağılık kompleksli olduğumu düşündürtebiliyor ve bundan soğutabiliyor.Ama onların da bir oyunu olup olmadığından emin değilim,ama belki de vardır ve zaman içinde gelişiyordur,ben de bunu kendi zamanım içinde değerlendiriyorum ve belki bambaşka bir oyun şekli halini alıyor,yani garip bir oyun halini alıyor.Onların zamanla aralarında oluşturdukları iletişim,benim gözümde bambaşka birşeye bürünüyor,benim gördüğümle onların gördüğü bambaşka oluyor.Oysa ben sadece kendimi rahatlatmak istiyorum.İsterse dövsünler,kızsınlar,saldırsınlar bana.Yine kendimi birazcık da olsun rahatlatmış olmaz mıyım?Hem de tepki geliştirmiş olurum buna karşı,fakat her nasılsa,ölebilirim de.Yani,düşüncelerim ölebilir.
Şu anda kendimi öylesine öldürmek istiyorum ki,fakat ki yalnız değilim.Yalnız olmadığımdan dolayı kafamdaki düşünceler bayağı değişti,yani yapabilirlik görünmeye başladı en azından.Bu yüzden,bu kutsallık bozulduğu için kendimi öldürmek istiyorum şimdi,aıııırgırıhıhıhıhı...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder