Hatamın sebebi aşağı yukarı belli zaten,aslında görünürde bir hata yok,çünkü etrafımda kimse yok,kimse yoksa hata diye birşeyin varlığı da söz konusu değildir.Sadece vicdan rahatsızlığı var,isterlerse kimse bulunmasın etrafımda,ama zoraki tutuyordum bazı insanları kafamın içerisinde ve bu rahatsız ediyordu vicdanımı rahatsız ediyordu benim.Bir kişi içerisinde iki kişi,ve bunu insanların arasına farketmeden sokmak?Böyle konuştuğum için bile utanıyorum bazen.Ama bu kadar ağır olmamalı bunun cezası,bu kadar ağır olamaz,kesinlikle olmamalı.Bu çok çok çok çok fazla.Birazcık iyi hissetmek istedim sadece,geçmişimin ne önemi var ki?Yani kendi içimden bahsediyorum.Neden kendi adıma karar vermek bu kadar zordu ki?Kendi adıma deneme adımları yapmak?Sonuçta kesin bir yargı yoktu ortada,kesin bir düşman,kesin bir dost.Görülerek,yaşanarak bilinecekti bazı şeyler,neydi yani bu kadar kasmanın manası?Ben sadece iyi hissetmek istiyordum birazcık,her neyse.Bu çok fazla bunun bedeli ve ben bunu adaletsizlik olarak görüyorum.İyi hissetmek benim de hakkımdı.