İçimdeki rahatlamayı tam olarak tarif edemiyorum,ki zorunda da değilim,üstelik etmemem de gerekebilir zira bu beni tekrar krizlere sokabilir. Tamam belki kabul etmek,oldukça rahatlatıcı,fakat en rahatlatan şey,birşeyleri olduğundan farklı gösteren,istenmediği halde sürekli başına buyruk bir şekilde yorum yapmak zorunda bıraktıran şeyin ötesine geçmemde buluyorum. Burada insanlar da çok masum değiller ayrıca bana kalırsa, öyle olmak zorunda da değiller.

Şimdi mesela bir futbol maçını izlerken sürekli yorumlamak yerine yorumlamadan,tamamen boş bir şekilde kafayla gözlem yapmak,futbolda profesyonelleşmek için ciddi manada önemli oluyor. Ben bu tür gözlemleri önceden de zaten yapabiliyordum fakat,bazen nedense insan yaşlanıyormuş gibi hissediyor bu gözlemleri yaparken,hatta hissetmiyor,bence kesin olarak bu böyle. Çünkü zaman inanılmaz hızlı akıyor bu durumdayken,nasıl geçtigi anlaşılmıyor. Bundan dolayı sanırsam böyl bir çıkış yolu buldum kendimce. Bu yüzden kendime haksızlık etmemem gerek,benim sonuçta kendimden başka neyim olabilirdi ki?

Ama yine de o bazen gelen kıskançlık gibi bir duyguyu engelleyemeyebiliyorum. Bu sanırım insanın başka türlü hayatlara duyduğu ilgiden kaynaklanıyor. Çok umutsuz ve hüzün verici bir his. Bu hisle ilgili iç sesimi hiç durduramıyorum,konuşuyor da konuşuyor. Belki de onları iyi tanımadığımdandır,çünkü hemen hemen her yerde,topluluğun olduğu her yerde hissedilebilen birşey,üstelik bir de kızlar olunca bu toplulukta daha zor olabiliyor,olabiliyordu;şimdi biraz daha iyi gibiyim bu konuda. Taking comfort in your friends,böyle birşey olsa gerek diye düşünüyorum,gerçi bu lafa da çok taktım,ama yok aslında takmadım,lafın ifade ettiği kavramı kendimce yorumlayıp kullandım,bu işin sonu belki pek iyi gitmez ama en azından bu lafla yatıp kalkacak da değilim yani.

Yeniliği kaldıramıyorum bazen,yani,o yeniliğin aşağı yukarı nasıl eskiliğin kültürel bir üst kimliği olduğunu anlatacağımı biliyorum,fakat buna izin vermiyorlar.Yani,belki onlar için çok değişik değil,sıradan günleri,fakat benim için neden kimse aynı günleri yeniymiş gibi göstersin ki?Dikkat etseymişsin,diye soruyorlar insana.Bu kapı zaten senin için açıktı,şimdi de bu kapıyı kapatıyoruz diyorlar.Öyle gelip bir anda yağmacı gibi dağıtamazsın bizim kültürü diyorlar.Çok garip.