//
21/12/2014'den edit:
Hiç ciddi bulmadım kendimi burda.Olmalı mıyım bilmiyorum ama,beni ilgilendirmemeli yani,çekmeliyim kendimi geri.
//


Bazen düşünüyorum, eğer hayat, yani benim insanlar için yaşadığını, ya da benim sandığım ölçüde mutlu olduklarını düşündüğüm hayatta aslında onlar o kadar mutlu olmayabilirler. Bu benim için aslında o kadar önemli değil, ama sanki böyle bir mutluluk boyutu varmış gibi, onların mutlu sandığı kadar mutlu olmak istiyorum, fakat gelin görün ki kimbilir orada ne fedakarlıklar var benim farkedemediğim. Eskiden olsa, "olsun, fedakarlıklar olsun, biz fedakarlıklar olmayanını yaparız" diyordum, bunun için, bunun olmasını çabalayabilmek için enerjim vardı, en azından bunu kendi açımdan olmuş gibi gösterebilmek için enerjim vardı, şimdi ise pek durgunum. Şimdi onlar, kendileri olarak, tek tek karşıma çıkıp benden hesap soruyorlar, ya da soracaklar. Bunlar için hazırlıklı olmak gerekiyor sanırım. Belki de olmamak gerekir, af dilemekten başka birşey gelmez belki elimden, ne için? Bilmem. Bilmediğim için, öğretmediğiniz için. Bilmediğimi bilemediğiniz için özür dilerim kendimden sizin adınıza, onların ruhlarına girip kendi adlarına özür diletmem gerekir kendimi haklı çıkartmam için.

Bir de şu olur olmaz herşeyi abartan tiplere de gününü göstereceğim, belki onların birtakım hurafeleri sayesinde hayat daha katlanılabilir oluyordur ama insanın gerçekleri bilme özgürlüğü de olmalı.

Edit(29.08.2015): Şu anda bu yazıda neyden ya da hangi olaylardan bahsettiğimi pek hatırlayamıyorum. Birşeylere üzülüyordum fakat, şimdi pek üzülüyor gibi hatırlamıyorum sanki. Bilemiyorum ya, sadece şu anda kimseden birşey talep etmiyorum hiçbir şekilde. Beklentim de yok. Keşke bu zamanlarda da olmasaydı. Yani bunu yazdığım zamanlarda da. Bu şekilde mutlu olunmuyor ben bunu anladım. Ama sanıyorum ben de mutlu olmak değil ilgi istemişimdir herhalde. Bilmiyorum.