Evet arkadaşlar. Mesela uzaya çıkacaksınız, felsefeye ihtiyacınız yoktur. Roketi çalıştırırsınız, uçarsınız uzaya gidersiniz. Bunun için felsefeye ihtiyacı yoktur. Hiçbir astronot da gidip "yav şu mekiğin yanına gidip düşüneyim biraz yakıt olur uzaya çıkarız." demez. Çünkü saçmadır bu. Bize gerekli olan şey fizik, kimya, biyolojidir. Bilimdir daha çok. Felsefe de ney ya? Yok bilginin kaynağı pastoraldir, yok bilgi tinsel değil içseldir, ne diyorsunuz böyle siz? Neyi ifade ettiği anlaşılmayan kelimelerle bir şeyler diyorsunuz, ve bunlar da hiçbir yere varmıyor. Öyle olsa kime ne? Kimin umrunda ki bilginin nasıl nereden girdiği nereden çıktığı? Al sana bilgi, dünyanın çekim kuvveti 10 m/sn2 dir. Buna göre hesaplama yaparız ne kadar yakıt gerekiyor diye uzaya çıkmak için. Halk anlamıyor bir kere felsefeyi. Halkın anlamadığı anlayamadığı bir şeyi desteklemiyorum. Bilginin çıkış yönü falan yoktur, ya da bilgi doğru falan değildir bilgi bilgidir, biz onu kullanırız. Napcan sen doğru bilginin nereden geldiğini? Bilgi buluyorsan kullanacaksın arkadaş. Yine üstte yazdığım bu felsefi saçmalıkları halk anlayabilir mi? Anlayamaz. Anlasa da ne işine yarar ki zaten? Ben uzayda var olan ve insanoğlunun hiçbir zaman karşılaşmayacağı bir medeniyetin dilini bilsem bunun bana ne faydası olur ki mesela? Bu da aynı hesap. Schopenhauer, Hegel falan hep mal. Boş boş konuşmuşlar belli ki kendilerini eğlendirmişler. Tamam eğlendirsinler, ama beleşten yer edinmişler dünya medeniyetinde ben size söyliyim.
Ha şimdi diyecekler sen bunları yazarak da felsefe yaptın. Hatta bir de çözerler bu felsefeyi "işine yaramayacak bilgiyi kabul etmeyen felsefe, aha bu pragmatizm!!1112!2"12" derler. Eee? Bunu ifade ettin de ne kazandın yani? Her bilgi farklıdır. Her durum için baştan tekrar düşünmek zorundayız, aksi halde büyük hatalar oluşturabiliriz. Yok öyle uzun uzun anlamı zor anlaşılan cümleler ile bir şeylere bir şablon oluşturarak çözülmez bu işler. Eğlence oluşturmuş olursunuz kendinize sadece. Bu felsefe, problemleri çözmeden bizi uzaklaştıran bir felsefedir. Ben burada felsefe yapmış bile olsam, işte bu "işine yaramayacak bilgiyi kabul etmeyen felsefe" diye bunu ifade etsem ne manası olacak ki? Demek istediğim, her şeyi ille de söze dökmek yazıya dökmek yersiz. Başka zaman belki başka türlü düşünürüm, belli olmaz. Cidden zorlanıyorum anlatmakta demek istediğimi, ama şimdi açıklayacağım. Şöyle ki: felsefe bize sadece atalet kazandırıyor. Böyle böyle belli olayları kelimelere bağlayarak gelecekte de böyle buna benzer durumlarda yine kelimelerin yardımıyla olayı benzer şekilde yorumlayıp benzer şekilde çözmeye çalışıyoruz. Ama bu işlem hareket etmekten uzak oluyor, hep uzaktan çözmeye çalışıyoruz felsefe yapınca. Tamam öyle olsun, felsefe de yapın. Ama bir sonraki benzer olayda da aynı şablonu uygulamaya çalışmayın kendinizi rahatlatmak için. İşi kelimelerle çözmeye çalışmak her zaman daha zordur, pratikle çözmek varken. Yine tam anlatamadım da işte. Sinirlendiriyor bu felsefe uğraşları beni, gerçekten bu felsefe akımlarının hiçbir faydası yok bence. Pragmatizm kelimesinin anlamını bilsem ne olur bilmesem ne olur? Ben ne yapacağımı biliyor muyum olaylar karşısında? Biliyorum. Boşuna zihinde yer kaplıyor felsefe için üretilen kelimeler bana kalırsa. Benim için böyle bu durum. İşte bazı insanların kendini tatmin edip, yani bu şekil felsefe yapıp dünya medeniyetinde önemli roller edinmiş gibi görünmesi oldukça saçma. Hiçbir şey kazandırmadılar bana kalırsa. Olsa da olurlardı olmasalar da. Temelde kelimelere muhtaç değiliz, yani ille de her şeyi kelimelerle anlatacağız diye bir kaide yok. Kelimelerle düşünmek zorunda değiliz. Ben kelimelerle düşünmem mesela kendi özel hayatımda. Ağırlık sadece, zihin ağırlığı. Biraz bilgisayar mühendisi kafasıyla bakarsam, sadece zihinde boşuna fazla yer kaplama durumu oluşturuyor her olayda felsefe yapmaya başvurmak. Bu da insanda stres yapıyor. Hatta ben size söyleyeyim 21. yüzyılın insanlarının stresli olmasının en baş sebebi her şeyi kelimelerle çözmeye, anlatmaya çalışmasıdır. Kelimeler düşüncenin temeli falan değildir. Size nasıl ifade edeyim, hani bir üç boyutluluk vardır zihinde böyle. Üç boyutlu bir alan vardır, zihinde canlandırırsın. Zihinde canlandırırken kelimeleri kullanmazsın. Ben kullanmam.
Böyle yani, bunları ifade etmek istedim.
Ha şimdi diyecekler sen bunları yazarak da felsefe yaptın. Hatta bir de çözerler bu felsefeyi "işine yaramayacak bilgiyi kabul etmeyen felsefe, aha bu pragmatizm!!1112!2"12" derler. Eee? Bunu ifade ettin de ne kazandın yani? Her bilgi farklıdır. Her durum için baştan tekrar düşünmek zorundayız, aksi halde büyük hatalar oluşturabiliriz. Yok öyle uzun uzun anlamı zor anlaşılan cümleler ile bir şeylere bir şablon oluşturarak çözülmez bu işler. Eğlence oluşturmuş olursunuz kendinize sadece. Bu felsefe, problemleri çözmeden bizi uzaklaştıran bir felsefedir. Ben burada felsefe yapmış bile olsam, işte bu "işine yaramayacak bilgiyi kabul etmeyen felsefe" diye bunu ifade etsem ne manası olacak ki? Demek istediğim, her şeyi ille de söze dökmek yazıya dökmek yersiz. Başka zaman belki başka türlü düşünürüm, belli olmaz. Cidden zorlanıyorum anlatmakta demek istediğimi, ama şimdi açıklayacağım. Şöyle ki: felsefe bize sadece atalet kazandırıyor. Böyle böyle belli olayları kelimelere bağlayarak gelecekte de böyle buna benzer durumlarda yine kelimelerin yardımıyla olayı benzer şekilde yorumlayıp benzer şekilde çözmeye çalışıyoruz. Ama bu işlem hareket etmekten uzak oluyor, hep uzaktan çözmeye çalışıyoruz felsefe yapınca. Tamam öyle olsun, felsefe de yapın. Ama bir sonraki benzer olayda da aynı şablonu uygulamaya çalışmayın kendinizi rahatlatmak için. İşi kelimelerle çözmeye çalışmak her zaman daha zordur, pratikle çözmek varken. Yine tam anlatamadım da işte. Sinirlendiriyor bu felsefe uğraşları beni, gerçekten bu felsefe akımlarının hiçbir faydası yok bence. Pragmatizm kelimesinin anlamını bilsem ne olur bilmesem ne olur? Ben ne yapacağımı biliyor muyum olaylar karşısında? Biliyorum. Boşuna zihinde yer kaplıyor felsefe için üretilen kelimeler bana kalırsa. Benim için böyle bu durum. İşte bazı insanların kendini tatmin edip, yani bu şekil felsefe yapıp dünya medeniyetinde önemli roller edinmiş gibi görünmesi oldukça saçma. Hiçbir şey kazandırmadılar bana kalırsa. Olsa da olurlardı olmasalar da. Temelde kelimelere muhtaç değiliz, yani ille de her şeyi kelimelerle anlatacağız diye bir kaide yok. Kelimelerle düşünmek zorunda değiliz. Ben kelimelerle düşünmem mesela kendi özel hayatımda. Ağırlık sadece, zihin ağırlığı. Biraz bilgisayar mühendisi kafasıyla bakarsam, sadece zihinde boşuna fazla yer kaplama durumu oluşturuyor her olayda felsefe yapmaya başvurmak. Bu da insanda stres yapıyor. Hatta ben size söyleyeyim 21. yüzyılın insanlarının stresli olmasının en baş sebebi her şeyi kelimelerle çözmeye, anlatmaya çalışmasıdır. Kelimeler düşüncenin temeli falan değildir. Size nasıl ifade edeyim, hani bir üç boyutluluk vardır zihinde böyle. Üç boyutlu bir alan vardır, zihinde canlandırırsın. Zihinde canlandırırken kelimeleri kullanmazsın. Ben kullanmam.
Böyle yani, bunları ifade etmek istedim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder