14.01.2016, Perşembe
Bugün de bok gibi bir gündü. Çok monotondu. Doom 3 oynadım yine. Çok sıkıcı geliyor bazen ama bazen de çok güzel. Cpu complex e kadar falan geldim sonra sıkıldım, dışarı çıkayım bari dedim. Zaten kahvaltı yapmıştım. Ama dışarı çıkınca yine yalnız hissettim, intihar edesim geldi. Kütüphaneye uğrayıp kitap aldım ve eve geldim. Eve geldiğim gibi raftan ekmek bıçağını çıkardım. Bunu gerçekten yapabilir miydim? Yapabilirdim tabi. Ölür giderdim. O anda bastırdığımdan biraz daha bastırsaydım damar kesilirdi ve kanı durduramazdım. Ölürdüm muhtemelen.

Fakat yapmadım işte. Bıçağı fırlattım. Keşke bunları düşünmeye fırsat vermeden kişiyi öldürüveren intihar robotu gibi bir şey olsa. Neden bu kadar zor ki? Sonra sinir krizine girdim, ve birden boşaldım komple. 10 dakika hissizce yattım sanıyorum. Güneş de batmak üzereydi. Tekrar dışarı çıksa mıydım? Kötü hissediyordum ama dışarı çıkınca, hiç arkadaşım yoktu. Gerçekten, sadece sosyalleşmekti amacım, ama nasıl yapacaktım ki? Bir merhaba desen, kim bilir ne tepki verecek birisi. Biraz kitap okudum ben de ve bu sırada güneş battı zaten. Aklım sonradan başıma geldi, dışarı çıktım bu sefer. Dolaştım dışarıda. Moda Sahili'ne gittim. O yönde yürüdüm yani.

Sahili biraz gezip geldim. Kötü hissediyordum. Sonra da eve geldim işte. Herhalde bir daha teşebbüs edeceğim intihara. Hadi bakalım.