Burayı tekrardan bir battlecruiser üretim yerine çevirmeyi planlıyorum.Buralar böyle tarla olarak filan...Olmuyor.Tarla olmamalı buralar.Buralarda hep birşeyler üretilmeli,serilmeli asfaltın üzerine böyle.Anında tüketilmeli edilmeli,işçiler boş durmamalı,ve beynimin nöronları,her daim çalışmalı.Battle cruiserlar sağda solda uçuşmalı,hey işçiler çekin kafanızı uçururum kellenizi battlecruiserımın motoru şahane,kelle uçurmalar bahane.İşçiler,çekilin yollardan,dağılın.Burada uçak uçuruyoruz oyuncak uçak değil haa.KES LAN UÇAK DEĞİL BU BATTLECRUISER;EŞŞOLEŞŞEK.ALINIYOR ULAN MAKİNA UÇAK DEMESENE ULAN ŞUNA.TITITITIT ÇEKİLİN TANK GELİYOR.You sir,sir you.Başlatma lan söründen.Flor fışkırtır bacak kaslarım,fıss fıss.Pardon,ışıklarım.Hani vardır ya lamba anahtarlarında flor,parlar böyle geceleri.Buton mu deniyor işte ona ne deniyorsa.Hiçbirşey yapmıyorum içimden ve hiçbirşey de bana gelmiyor,öylesine uzaklaşıyorlar ki resmen ölmemek için kelimeleri kendime siper ediyorum yeni sinaptik bağlantılar oluşturuyorum içerisimde öylesine değişik mutantlar var ki sağdan sola atlıyorlar hatta bu bana Far cry 1 oyunundaki ismini unuttuğum oradan oraya atlayan mutant insanları hatırlatıyor,lucent ya da locust gibi birşeydi evet hatırladım locust deniyordu bunlara şimdi hatırladım evet,hatta bu far cry oyununda oradan oraya öyle zıplıyorlardı ki diğer büyük kocaman olanları öldürmekte de çok zorlanıyordum,bazen düşünüyordum keşke oyunu hard mode da başlatmasaydım çünkü bu çok zor oluyordu benim için.Ama bu da o kadar önüme geçemedi hemen oyunun trainerını indirdim anasını bellemeye başladım herkesin ohh ölümsüzdüm artık ama sanırım tam ölümsüzlük yoktu yaklaşık 5000 cana sahip olunuyordu ama ölünebiliyordu,böyle bir saçmalık vardı demek ki developerlar tam olarak ölümsüzlüğü available kılmamışlardı.

Sonra warcraft oynadım epey,özellikle warcraft 2 ve warcraft 3 oynadım çok değişik oyunlardı özellikle zepplinler bana ilginç gelmişti hem de yılın 1994 olması ve warcraft 2 de zeppline gibi bir mekanik şeyin olması gerçekten garipti,aslında herşey garipti oyunda;oynuyordun filan?Birşey nasıl oynanabilirdi ve bundan zevk alınabilirdi insanlar nasıl oyun oynardı ve zevk alırdı ve yaşardı böylelikle anlayamıyordum her an acı çekiyordum aslında ama yapacak başka birşeyim yoktu yaşamak zorundaydım hep yaşamak zorundaydım.Başka seçimim yoktu dolayısıyla orada o warcraft 2 denen oyunu da oynamak zorundaydım başka birşey yapamaz mıydım yapabilirdim belki ama şu anda onu düşünmek istemiyorum tıpkı o zamanda yapacak başka birşey düşünmediğim gibi,tamam ya tamam illaki düşünmüşümdür ama o anda warcraft 2 oynamasaydım illaki daha sonra bu bende acı oluşturacaktı warcraft 2 yi tekrar merak ettirecekti,bu yüzden ben de merakımı gidermek için oynamaya başladım daha doğrusu zaten oynamaya başlamıştım fakat oynamayı bırakmaktan bahsediyordum ben.Çok yalnızdım etrafımda abim bile yoktu,beni warcraft evrenine başlatan merak sardıran o bile yoktu,oysaki oyunlara merakımı o başlatmamıştı,ben onunla gerçekten epey geç tanışmıştım,4 yaşımda filan hatırlıyordum fakat o zamanlar abim olduğuna dair bir bilinç yoktu tabi,7 yaşlarıma gelince böyle bir bilinç oluştu zamanla hatta sevmeye başlamıştım o benim abim diye.Tabi o zamanlar o 13 yaşlarındaydı çok büyüktü yani ve yaptığı her şeyi taklit ediyordu hatta bir seferinde bacağını yırtmıştı daha doğrusu bacağındaki pantolonu yırtmıştı ben de yırtmaya çalışmıştım sanırım yeterince kuvvetli olmayışımdan bunu yapamamışımdı.Daha sonra koskoca masayı yakmaya çalışmıştı ben de aynısını yapmaya çalışmıştım,daha doğrusu bunu ikimiz beraber yapmıştık çok eğleniyorduk herşey o zamanlar ne kadar eğlenceliydi.Bir yere gidilince o kola alırdı gider ben de kola alırdım ne güzeldi taklit edilecek birşeyler vardı.Taklit etmek de bazen çok güzel bir davranış diye düşünüyorum bazen,fakat buraya her istediğimi de yazamam çünkü herşey yazılamayabilir,bilmiyorum buraya birşeyler yazmak beni mutlu ediyor olabilir çünkü onca kelimenin ağırlığını kağıt benzeri birşeye döküyorum üzerimdeki ağırlığı atıyorum adeta.Saçıyorum üzerimdeki ağırlığı etrafa sanki birisi bana böyle birşey demişmiş gibi,fakat aslında kimse bana böyle birşey dememişti,saçıyorum işte.Panik halindeyim,bir kurtuluş arıyorum belki ne derseniz diyin öylece bir sürü kelimenin arasından ve kendimden öylesine nefret ediyorum ki.Acaba insanlardan da mı nefret ediyorum ya da seviyor muyum onları bilmiyorum ki,düşünün ne hissettiğimi bilmiyorum daha.Fakat düşünüyorum böyle şeyleri hiç hissetmemiştirim acaba bu insanların bana bir oyunu mu diye de düşünmedim değil.

Nefes almayı düşünüyorum mesela ama düşünürken o kadar kolay olan tek şey o,yani düşündüğüm zaman da kolay,yaptığım zaman da.Fakat şu sıralar o bile o kadar kolay değil,bu yüzden kendimden o kadar nefret ediyorum ki.Sevdiğim insanlar beni birer ikişer bırakmadılar belki ama yanımda değiller şimdi ve de belki yanımda olmadıklarının farkında değiller ya da umursamıyorlar ya da kimse kimsenin aslında yanında değildi böyle birşey de olabilir fakat böyle birşey vardıysa eğer bu aslında bir apocalypse senaryosuydu,fakat kendi açımdan düşünürsem benim yanımda olanlar da her zaman yanımda yoktular,o açıdan böyle bir senaryo,yanımda olmadıkları zaman geçerli olan bir senaryo.

Evet şu anda daha mutlu hissediyorum,battlecruiserları yerine parkedin.Carrierlar da gelmiş onları da teleportlayın kendi dünyalarında rahat rahat gelmişler sanki kendi dünyaları bura yahu.Şu küçük yaratık gibi göz uçaklarını da sokun içlerine gitsinler evlerinde oynasınlar,lanet olasıcalar.İşçiler toplasın etrafı kırık dökükleri.Ben de alayım ellerime süpürge birazcık işin ucundan tutayım,sabahtan beri lafla peynir gemisi yürütüyorum.Şimdi satıyorum onları İtalya'da bir limanda neee beyaz peynir mi kalmamış?Durun ben memleketimden gidip getireyim diyecek halim yok ya,yoksa yoktur kardeşiim almazsınız o zaman la pizza kapiiiiş,gtfo bitches.Almazsanız almayın peynir de gençler.Mucachos.Be a man.Peynirciliğe başlamıştık onu da beceremedik ama olsun denemek bence yeterli oldu,birşeyler yapmaktı katılmaktı önemli olan.Gurur duyuyordum bununla ama elimden birşey gelmiyordu gurur duymaktan başka çünkü yaşamak zorundaydım,kaydı bitiremezdim şimdi öylece bırakıp da.Throwdown yapıyordum paladinlere fakat anında balon açıp siliyorlardı,sırf bunu silmek için balon açıyorlardı hatta.Ne gerek varsa.

O değil de,kendimi çok yalnız hissediyorum insanlar yaşamak için ekmek buluyorlar bense böyle şeyler yapıyorum tam olarak yaşamak için değil fakat yaşamamak fiilinden veyahut olayından işte her neyse kendimi birazcık uzakta tutabilmek için.Ama ne yapabilirim benim de yaşamak için yapmam gereken birşey bu kendimi iyi hissetmeliyim,aksi halde kötü şeyler yapmaya meyilli birisi olur çıkarım gibi geliyor bana.

Battlecruiserlar hadi son 2 dakikanız çıkın hava sahamdan ve yatak odamın pencerelerinin önünde uyuycam lenn.Işıklarınız gözümü rahatsız ediyor uyuyemıyorum.Ben yıldızları görmek istiyorum sizin o pis motorlarınızı ve onlardan çıkan iğrenç gazları değil.BİZİM MOTORLARIMIZ DİZEL Bİ KERE TAAM MI.Öyle gaz maz çıkarmıyorlar da döteryum kullanıyorlar" hıı ne dötten bir maddeymiş o(battlecruiser şoförü ağlayarak uzaklaşır,makinasını da uzaklaştırır sinirden).Sövdürcekler ya illaki bunların kalktığı hava üssünü ben... seveyim.

Ve nihayet battlecruiserlar birer birer uzaklaşırlar,birbirlerine çarpacak kadar yakınlaşan acemi şoförler birbirlerine ağza alınmayacak küfürler ederler,sonunda patron telsizi kapatır.Ama alan boştur,artık bu kişi uyuyabilir.