İçimde bir sevinçtir gidiyor,yerdeki siyah halıflexleri inceliyorum,ama aslında amacım halıflex leri incelemek değil,onlardan nefret etmek istiyorum.İncelemek için enerjimi başka şeylere saklamak istiyorum,incelerken daha mutlu hissediyorum sanki.Sonra içimdeki heyecan iyice beni sıkıştırıyor,sarı ışıklı güzel odamdan kıyafetlerimi giyip çıkıyorum.Kapıya çıkıyorum,sorun yok;her zamanki kapı işte,ama sanki sarı ışıklarla daha güzel görünüyor artık bu kapı ve kapının dış tarafındaki cephe.Daha iç açıcı sanki.

Her neyse,sokağa çıkıyorum.Çok ilginç,daha önce hiç gidilmemiş yerlere gitmek istiyor canım,ama her nasılsa sürekli aynı yerlere çıkıyorum eninde sonunda.Çeşitli şeyler görüyorum mesela;masa üstünde havlayan köpek,ya da güzel görünümlü apartman içi mermer iç cephe ve merdivenleri,içeri girilince yanan fotoselle içinde yaşayan insanı bir anda çok iyi hissettirip bir anda çok kötü hisettirebilir,diye düşünüyorum.Ama o kişi ben olsaydım eğer,bu bambaşka olurdu diye sanıyorum.Bazı şeyler dışarıdan bakılınca güzel sanırım.

İlerliyorum,ama sanki her zamanki şeylerin dışına çıkıyorum biraz.Artık yol git git bitmiyor,nasıl oluyor anlamıyorum.Bir ara verip geri dönmeyi düşünüyorum.Hep ileri gidip bir şekilde ev yolunu bulmak yerine,geldiğim yoldan geri gitmek stratejisine değiştiriyorum stratejimi.Etraftaki insanlar hiç şaşırmıyorlar bu geniş çaplı strateji değişikliğime.Gerçi değiştirdiğimi nasıl anlayacaklar?Anlasalar bile nasıl şaşırma efekti verecekler bu duruma?Bilemiyorum.En iyisi hiç kurcalamayalım bunu üstüme saldırmasınlar,saldırırlar yoksa,en azından korkuturlar.

Bir telefon çıkıyor cebimden.Cevap veriyorum.Birtakım aşağılamalar var.Cevap mı veriyorum yoksa birşey mi okuyorum belli değil,fakat aşağılanmış hissediyorum kendimi bu olay bittiğinde.Bir geri çekiliş hissi hissediyorum içimde,bu kanın çekilmesi durumu mu yoksa aşağılandığı için aşağılandığı yerden geri çekilme durumu mu?Aşağılandığım yer muhtemelen benim değildi zaten,gasp etmiş gibi birşey yapmıştım ben oraları,o yüzden pek histerik hissetmiyorum bu konu hakkında.Zaten öylesine durup dururken kim beni aşağılayabilir?Ama yine de üzücü ve yalnız bırakıcı bir durum.

Sonra eve doğru ilerlemeye devam ediyorum.Kendime yeterince vakit ayırdığımı düşünüyorum eve dönerken.O yüzden jübilesini yapmış bir insan edasıyla sağdaki soldaki dükkan sahiplerini,insanları izliyorum tam açık gözlerle.Fakat yine de kendime özen gösteren bir insan değilim.Ne yapayım?Ben kendime nasıl özen gösterebilirim ki?Neden kendime göstereyim?Başka birşeye göster deseler,tamam,niye kendime?Neden?Neden özen göstereyim ki kendime?Ne münasebet,siz göstermeyi deneyebilirsiniz biraz daha.