Bu oyundan nefret ediyorum aslında ben. Beklentilerim büyük bu oyundan. Yani mutlu olmak isterim satranç oynarken ama bana hiç bir faydası yok ki. Gerçekten, hiç. Neden bir hamleyi yaparken neleri kaybedebileceğimi her hamle başında düşüneyim ki? Bana hiç zevk vermiyor bu. İstediğim gibi oynamak istiyorum. Eskiden romantik bir biçimde oynarlarmış satranç ustaları, çok eskiden ama. 1400-1500 lü yıllarda. Böyle çok düşünmek gerekli değilmiş. Açılım filan güzel olunca yeterli oluyormuş. Taşlar şekilli bir biçimde diziliyor filan. Şimdi öyle mi? Çok çeşitli satranç motorları çıktı, mertlik bozuldu. Ben de ilkokulda çok oynamıştım satranç, severdim o zamanlar. Fakat bir keresinde internet üzerinden satranç oynuyordum, fakat aklıma hamle gelmiyordu. Hay allah, ne boktan birşey bu ya! 12 yaşında filanım. Sövesim geliyor ekrandan. Tam o sırada, dayım yetişiyor yardımıma. Birşeyler öneriyor oyunu devam ettirmek için. Çok tıkıyorlar oyunu internet üzerindekiler ya, uyuz herifler. Bırakın adam gibi oynayalım. İyice kafkaesk yapıyorsunuz oyunu yahu. Yok oradan öyle oynasaydım acaba şöyle mi olurdu yoksa şöyle mi oynasaydım böyle mi diye düşündürüyorsunuz, manyak mısınız oğlum siz? Başlarım ama Kasparovluğuna filan, sıkıcı oluyor be oyun. Ne zevk alıyorsunuz ki öyle siz? Bırakın atlarımızı koşturalım geniş geniş tahta üzerinde. Yok oradan bir piyon çıkıyor yedirmemek için atımızı kırk tane takla atıyoruz. Bunun neresinde zevk ve şevk gizli? Hiç zevkli değil bence.
Neyse, seviyorum aslında bu oyunu ama çok acımasızca oynuyorsunuz, bıkıyorum. Bıktım. Çocuklarla filan oynayacağım ilkokullara gidip yeter be! Bu da çok kızdığımın resmidir. Kolaylaştırın şu oyunu bu ne ya nerf nerf nerf kısacası! Kasparov abi lütfen birşey yapın oyun çok zoooooooor :'(((((()UD/_?=U/=
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder