Bugün iyi miyim? Kötü müyüm?

Bugün birşeylerin büyütülmemesi gerektiğini anladım. İnsanlar çok kötü kitaplar yazıyorlar, hiç anlaşılmıyor. Özellikle akademik olanları. Ben yazsam, gerçekten üzerinde çok emek harcardım. Fakat bana bile iyi öğretebilecek kadar iyi bir kitap yazılmamış şu ana kadar gördüğüm kadarıyla. Tek başıma, bir hoca gelse bana anlatsa birşeyleri anlar mıyım? Muhtemelen anlarım. Ama yok işte. Türkiye burası, eğitimi cidden beğenmiyorum. Üniversiteyi 6 sene yapsınlar, daha yavaş, sindire sindire öğretsinler. Zaten kim 4 senede bitirebiliyor ki? Koskocaman dersleri yükleniyorlar sırtımıza, bir daha bu kadar ders alırsam... Ne diye aldım zaten bu kadar dersi? Sırtımda hep bir külfet bunlar. İğreniyorum. Derslerden iğreniyorum resmen.

Kitapta binlerce hata var, zırt bırt hocayı arayıp ya da yazarını arayıp burada hata var bu ne demek istiyor diye bildirecek miyim ben? Dediğim gibi ben yazsam, o kadar açıklayıcı olurdu ki bu kitap "hee zaten daha önce şu konuyu göstermiştik oradan şuradaki kısaltmanın o konuyla ilgili olduğunu anlasınlar" gibisinden kısaltmalar yapmazdım. Yine de epey emek harcamışlar adamlar, haklarını yememek lazım. Bu aldığım veri yapıları kitabı bir yere kadar iyiydi ama bozdu artık, anlayamıyorum yazdığı şeyleri. Unutkan bir adamım ben, tekrar dönüp önceki sayfadan bakamam. Ki bu da öğretim performansını DÜŞÜRÜR. DÜŞÜRÜR EFENDİM! YOK ÖYLE! OLMAZ! BÖYLE EĞİTİM ÖĞRETİM OLMAZ! Herşeyi düşüneceksiniz, madem öğretecekseniz. Ellerinden geleni yapmıyorlarsa ben ne yapayım gerçekten? Cidden bugün bayağı bir emek harcadım, kafa patlattım ama sinir oldum kitaptaki hatalara ve kısaltmalara. Ya bu neydi diye durmadan geri dönüp bakıyorum, gb lık beynim yok ki 20 sayfa önce gördüğüm şeyi kafamda tutayım? Sinirlendim ya. Bölümü bırakıp kağıt toplayıcılığı yapmak istiyorum artık o derece. Kağıtları öğreneyim bari, hangisi presli kağıt; hangisi daha çok para eder; şimdiden öğreneyim. Aç kalacağım galiba bu gidişle, ama hadi bakalım. Ailemi de unutacağım. Beni anlamıyorlar. Anlamaya çalışmıyorlar. Şu ana kadar ne kadar zarar gördüysem hep akrabalarımdan gördüm, bu beni daha da korkaklaştırdı ve insanlara karşı tavır aldırttı. Akrabalarım, kendi kanımdan insanlar bana yardım ellerini uzatmıyorlarsa öylece izliyorlarsa acı çekişimi diğer insanlar nasıl yardım edebilirdi ki?