Neden bu kadar düşünüyorum ki intihar etmek bu kadar kolayken? Meyve bıçağımla kendi şah damarımı keserim ve saniyeler içinde ölürüm. Bu kadar basitken, neden bu kadar içim acısın ki böyle? Hatta bu akşam yapacaktım güya, ama vazgeçtim sonra. Ölünce ne olacağım belli değil, belirsizlik koskocaman. Sonradan vazgeçtim, hayat güzel yine de bence. Arada güzellikleri oluyor, hep böyle güzel olsa hiç intihar filan düşünmem de işte. Ne yapayım ki?
Şimdi düşünmüyorum artık. Geçti, gitti. Bir dahaki intihar etme isteği gelene kadar bakalım daha neler olacak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder