Yakın zamanda artık yaşadığım boşluğun geçeceğini düşünüyorum.Yani yaklaşık 1 yıl sonra filan.Artık ondan sonrası için ise ne olacak hiç bilmiyorum.Belki kendimi sürekli bir şekilde mutlu edebilecek kapasiteye tekrar erişirim.Önceden sahip miydim böyle bir kapasiteye bilmiyorum.Fakat birşeyleri ancak ve ancak kendim yapmalıyım.Ama içimde hala o kadar kötü şeyler var ki.Bilmiyorum hiçbirşey.Mesela wow oynadığım zamanların anılarını hiç hatırlamıyorum artık,fakat güzel vakit geçirmiş olduğumu biliyorum.Sadece ve sadece vakit geçirmek,eğlenmek için yapmıştım,son derece eğlencesiz olan hayatımda bunu da haketmiyor muydum?Fakat işte şimdi hatırlamıyorum,fakat biliyorum bir zamanlar çokça eğlendiğimi.Fakat son zamanlarda yaşadığım şeyleri hatırlıyorum,fakat birşey bilmiyorum.Ne hissettiğimi bilmiyorum.Bir karanlık.Kıskançlık?Birçok şey hisettim aslında.Ama demir adam oldum dışarı vurmadım,pokerface oldum.Az daha düşürüyordum maskeyi ama yine de başardım düşürmemeyi.Hissettiklerimin ne önemi olduğunu da pek bilmiyorum.Ara sıra beni rahatsız etmese bu yaşadığım şeyler,bunların hiçbirisiyle de uğraşmazdım.Hiç de irdelemezdim.

Belki de bunların hiçbiriyle uğraşmayıp "sonuçta seni öldürmüyorlar" gibisinden bir bakış açısıyla baksaydım,birşeyler değişebilirdi hayatımda.Ama kötü hissettiriyorlar,ben kötü hissetmeye dayanamıyorum.Pek fazla uzun süre de kötü hissettmediğim için yeterince alışamadım buna.Yani bazen iyi de olabiliyor kötü hissetmek.Kötü hissetmekten kendimi kötü hissettirmekten kötü duruma düşürmekten zevk alıyorduım,zevk aldığımı hatırlıyorum.Sonuç olarak,bir sonuç yok.Ölmedim.Garip hissediyorum.Kayıp hissediyorum.Ama bu kayıp da yine benim hatam aslında.Daha hayat dolu birisi olabilirdim eğer bu kadar kafaya takmasaydım bazı şeyleri.Bir anda oldu fakat,nasıl olduğunu ben de anlamadım.