Part 1 'den yaklaşık 5 yıl sonra
İsmail hareket edemiyordu.Yatağına yattığı gibi geri kalkamıyordu.Kalktığını ve yattığını da hatırlamıyordu.Şu anda tek düşündüğü birilerinin onu hayallerinde öldürmeye çalıştığıydı,bunu o da istiyordu o yüzden sorun yoktu.Fakat ne oluyordu böyle?Nefes almakta güçlük çekiyordu.Çok kötü hissediyordu.İyi hissetmek için müzik dinlemeyi düşündü,fakat bu ona iğrenç geldi.Sonra başka şeyler yapabilirdi,ayağa kalkabilirdi.Fakat bunu yapamayacağını düşünüyordu.Tek yaptığı tavana bakmak ve öldürüldüğünü düşünmekti,bu ona bir çeşit zevk ve sanki öldürülemeyeceğini de düşündüğünden bir haz veriyordu,ölümcül bir haz.Ama ölemezdi ki?Durduk yere nasıl ölebilirdi?Sadece çok garip birşeyler oluyordu.Kötü hissediyordu,iyi hissetmeye çalışıyordu kendini,çünkü şu anda hiçbirşey yapmadığı için kötü hissetmesi saçmalıktı,nasıl kötü hissedebilirdi ki?Ah,evet.Kız arkadaşı ona kendisini çok kötü hissettiren şeyler söylemişti,neden böyle şeyler söylediğini bilmiyordu.Ama bu söyledikleri kendisini çok kötü hissetmesine sebep olmuştu.O da bu söylediklerini kendi kafasında tekrarlayarak daha da kötü hissettirdi kendini,şu anda çok garip bir duruma sokmuştu kendini.Ölmek istiyordu,öldürülmek istiyordu.Çünkü ölürse yalnız olabilirdi fakat öldürülürse o kadar da yalnız olmazdı herhalde.Kız arkadaşı bir daha onunla konuşmak istemediğini söylemişti.Ama onunla hala konuşmak istiyordu.Fakat konuşamazdı,daha kötü şeyler söyleyebilirdi,bu sefer daha kötü bir etki yapabilirdi.En kötüsü de onu bir daha görmek istemeyebilirdi,engelleyebilirdi.Ama o kadar da önemli değildi sanki,daha çok onun neden böyle yaptığını merak ediyordu.Varsın konuşmasındı.Neden neden neden?Nasıl bir his birikimiyle içinde böyle birşey söylemişti?Onunla garip şeyler konuşmuştu fakat eğer o istemeseydi konuşmazdı da,amaçsızca konuşmasından ve kendisinin de amaçsızca olmasından mı sıkılmıştı?Off,fakat aslında onu ilgilendirmezdi.Onu seviyordu.Çünkü ona çok sempatik ve aynı zamanda öfkeli geliyordu.Fakat bu yaptığı şey öfke miydi yoksa başka birşey miydi bilmiyordu.Çok üzülüyordu.Onunla kesinlikle bir daha eskisi gibi olamayacaktı.
Ağlıyordu.Nihayet ağlıyordu.Nefes alması da normale dönüyordu,kendini daha iyi hissediyordu.Hatta elinin biraz uzağında bulunan mendile uzandı eli,masanın üstündeki.Yanağına taşan damlaları sildi.Sonra doğruldu yatağında,daha iyi,daha yeğin ağlayabilmek için cenin pozisyonuna girmek istedi önce.Çünkü ne zamandır ağlamıyordu da.Fakat vazgeçti,böyle ağlamak daha iyiydi.Nefes aldı,ve ağlamaya devam etti.Aklından gitmiyordu onun bir daha onunla konuşmayacağı bilgisi,en azından onunla bir daha eskisi gibi olamayacaktı.Gerçi zaten,onunla konuşacağı birşey de kalmamıştı ki?Hep acı vermişti ona,başka da birşey vermemişti diye düşünüyordu.Daha ne olabilirdi ki?
Fakat şimdi içindeki acılık bayağı bir gitmişti,onunla konuştuğundan beri sanki.Rahatlatmıştı o onu bir şekilde.Hayat devam ediyordu şimdi.Fakat ne yapmalıydı?Gerçekten,hayatında acılardan ve hiçbişey olmadığı için olamadığı için yapılan tercihlerden başka birşey kalmamıştı geriye,hiçbirşeyi sevmiyordu,sevdiği birşey yoktu hiç.İnsan hastalanmaz mıydı böyle?Ama bir saniye,sevdiği birkaç sanatçı vardı,hatta bir bu sanatçı grubundan bir tanesinin albümü yakın zamanda çıkacaktı,4 gün sonra filan.Bu kız arkadaşıyla konuştuğu sıralardan beri bunu biliyordu.Şimdi 4 gün daha kalmıştı.Üzülmeyi bıraktı ve albümün çıkışını beklemeye başladı.Zaten albümün 1 tane parçası yayınlanmıştı youtube da.Pek beğenmemişti ama şarkıdaki çok seslilik güzeldi,birçok vokalist seslendirme yapmıştı.
Fakat şimdi yine hiçbirşeyi kalmamıştı,intihar etmeyi düşünüyordu aslında,böyle zaman geçemiyordu.Yıllar öncesinde zaten düşünüyordu bunu yapmayı fakat birşeyler sürekli engel olmuştu ona.Şimdi önünde hiçbir engel yoktu.Ne yapsa bilemedi.En iyisi şu anda uyumaktı,sanırım vücudunda ne serotonin,ne dopamin,ne de onların antisi hormonlar grubundan kalmıştı.Belki artık hepsi bitmişti,yaşadığını anlamıyordu bundan dolayı.Evet,en iyisi uyumaktı,ama o kadar garip bir şekilde sinirliydi ki,bu da o hormonsuzluktan ileri geliyordu herhalde.Fakat sabah koşuya gideceğini düşünerek kendini tatmin etti,koşuda çok rahatlıyordu.Ve nihayet yattı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder