Şu anda tam anlamıyla intiharı düşünmekteyim,fakat bir yandan da bu metni düzgünce yazabilmek için gereken nazistçe düşüncelerim için materyal toplamaktayım(benim dilimde nazistçe aslında bu arada,bakmayın siz,bana göre tuzu şekerle karıştırmak bile anti-naziliktir). Yani aslında düşünsem de düşünmesem de eninde sonunda yapacağım birşey artık bu,eskiden birşeyler tutuyordu beni fakat şimdi tutan hiçbirşey yok beni bu şeyden. Tüm çocukluk saçmalıkları da kayboldu neredeyse,geride hiçbirşey kalmadı en kötüsünden gurur duymak için bile. Ellerim nasırlı, yazarken son derece zorlanıyorum,zaten kendimi bildim bileli nasırlıydı, gören de norveç te boyuna gemilerde çalışmış sanacak. Oysaki bunları da önemsememeliyim, bunların benim için bir önemi olmamalı.

Gelelim şöyle biraz ileriye. Evet burası konuşmak için son derece rahat biryer. Hmm. Hemen hemen tüm sosyal ilişkilerimde ,evet hepsinde beceriksiz olduğumu düşünüyorum, kimseye gram birşey katamadım,birşey yapamadım onlara,onlar da bana pek birşey yapamadılar. Kurduğum yakın,fakat sonrası için hiçbir işe yaramayacak ilişkilerimden dolayı çok mutsuzum,ama ne yapalım, geçti işte artık bir kere. Pişman mıyım peki? Bilmem. Rahat bırakın beni artık diyorum sadece,umrumda değil pişmanlık filan da artık. Birşeyler olmadı,hiç olmamıştı ve belki de hiç olmayacaktı,önemli olan da bu benim için ve bunlar olmadığı için artık hayatımda önemli hiçbirşey kalmadı.

Nasıl olacak bilmiyorum ama bir an önce olsun bitsin istiyorum artık.