Mesela bir yılı komple hiç hatırlamıyorum.Belki diyorum,eğer hatırlasaydım,başka türlü geçirmek üzere,sadece kendim için yaşamak üzere birşeyler yaparak değerlendirebilirdim,ki o zamanlar insanın sadece kendisi için yaşaması gerektiğini,bunalımları bile kendi içinde yaşaması gerektiğini,bazı hislerin başkaları tarafından hissedilemeyeceğini kestiremiyordum,inat ediyordum daha doğrusu,belki de zulmediyordum,ya da belki zulmetmiyordum,fakat her şekilde,bir tepki de almıyordum.En ufak bir tepki bile,fakat bu belki benim isteklerimle alakalı,göremiyordum belki de.Sonuç olarak etki yaptığımı da,tepki alıp almadığımdan da emin olamadım hiç.Öyle acayip bir durumda kaldı,gitti.Şimdi ise,satranç filan oynuyorum,fair play yapıyorum adamın biri fair play yapmıyorsun dediğinden beri,çok üzülüyorum yahu.Nasıl fair play yapmıyor muşum anlamadım ki?Makine gibi mi oynayayım yani?Öyle yapacağıma kadar ansiklopedi okurum profesör olup çıkarım daha iyi.Mis.Sıkılıyorum zaten bazen çok sıkıyor beni bu oyun.

Bazen de işte,tornavidayla sağı solu karıştırıyorum,mühendislik yapıyorum kendi çapımda.Harddiskimi kasaya takıyorum,sonra bir problem oluyor çıkartıp başka birşey yapıyorum,çok ısınıyor işlemci.Bazen de işte gelip böyle yazıyorum,daha doğrusu yazmaya çalışıyorum,kafamda bir dangalak var sürekli bana müdahele ediyor,onu geberteceğum.Hele ki şu sıralarda,yaşlı bir adamın lafını hiç kesmeden sonuna kadar dinlediğim sıralardan beri,sürekli bana bağırıyor çağırıyor niye dinliyorsun ulan diye.Sanane ulan.Kepazelik çıkartma bana.

Her neyse işte,öyle böyle vakit geçiriyorum.Mesela gidip marketlerin raflarına boş boş bakıyorum,marketin tepesine,tavanına bakıyorum,deli sanmasınlar diye ışıklar ne güzel filan diye mırıldanıyorum böyle.Işıklara mı bakıyordum ki ben aslında zaten?Yoo,bilmem ki.Işıkları bahane etmiyor muydum ben aslında?Ben nereye bakıyordum ulan?Tavana.Deli miyim ben?ÇSSSST Çelişki.

Bir ara bir oyun çıkmıştı,onu oynarken,oynamadan evvel benim lcd bozulmuştu,yerine 30 inç çok güçlü,gamma ayarı çok yüksek bir lcd kullanmak zorunda kalmıştım.Ki kırmızı renkleri müthiş gösteriyordu görsel şölen yaşıyordum,bir yandan da gözlerimin anasını belliyordu,kıpkırmızı geziyordum dışarıda.Zombi salgını olsa polis döner ilk beni vururdu yani o derece.Her neyse,yine bu kırmızı renkleri müthiş gösteren makineyle oyun oynamaya çalışıyorum,dışarıdan çağırdılar beni.Parti mi ne varmış dediler,gel dediler baştacımız ol dediler.Tamam dedim.Ama bi gittim,az kalsın evlendiriyorlardı beni.Çekirdek filan filan derken çekirdek işin sübliminal mesajıymış,güya diyorlarmış ki çekirdek yiyin de çekirdek gibi bir aileniz olsun.Sosyal bilgiler kitabında yazıyordu,çekirdek aile,büyük aile,geniş aile.BANA BİR KEZ GÜLMEZ MİSİN GOMŞU GIZI????HİÇ GARŞILIK VERMEZ MİSEN GOMŞU GIZİ?GÖNLÜM SENİN KALBİM SENİN KOMŞU KIZIIII.DIIRNDINDNIRDNRIDNRIDN.Çekirdek aile,ana-baba evlattan oluşan aileydi galiba,ya da ana ve babadan.But NEIN,I DONT WANT A CHILD.