Eskiden bir büyüğüm kızlar beni ilkokulda not olarak geçtiğinde "vajinasıyla geçtiler seni bak gördün mü?" derdi.Bunu bana o büyüğüm söylediği için çok sinirlendim yani hala düşünürüm,sen de bir kadınsın.Nedir bu nefretin yani?Böyle mi teşvik ediyorsun çalışmaya?Hem tam ne demek istemiş o da muamma.Vajinası ona engel teşkil ettiği halde mi geçmiş yoksa vajinasını kullanarak mı geçmiş anlamadım.Yani ben mesela dersleri kafamı kullanarak geçmişim diyelim,o da kafa yerine vajinasıyla mı geçiyormuş?Vajinasıyla mı düşünüyormuş?Çok sinirlendim ya yine ne kadar geri kafalı insanlar var.Bunlar taa o zamandan beri bana hep bir intihara meyillilik aşılamıştır,o zamandan beri düşünürüm böyle şeyler.Devletin bana iyi bakacağını bilseydim polise şikayet edip ayrılırdım bu insanların arasından,fakat görüldüğü kadarıyla ezilirdim devletin bana sunduğu bilmem ne sosyal hizmetlerde,zaten 2 kelime zor çıkan bir insandım ağzımdan.Ama yine de o kadar kötü olduklarını sanmıyorum,mesela tinercilerle karşılaşma durumunda ne yapacağımı düşünürdüm hep.Tetikte olup bir köpekle karşılaşmış gibi öldüresiye saldırmayı bekleme durumunda olurdum herhalde diye düşünüyordum.Ama korkuyordum da.Güçsüzdüm.İçimden gelmiyordu böyle şeyler,sadece tehlikeli şeyler yapmaya kalkıştıklarında yapabilirdim.Ya da mesela wowdaki warriorlarda olduğu gibi rage yaptırmaları gerekirdi beni,vurup vurup.Fakat stamina ve can değerim çok düşüktü,fazla rage alamadan ölebilirdim.Sürekli hasta oluyordum.Dışarı çıkınca hasta oluyordum.Dışarı zaten pek çıkmıyordum.Gerçek annem babam bana bakmaya uygun değillerdi.O yüzden bu büyüğüm dediğim kişiler tarafından bakılıyordum.

Ama yine de güzel geçirdiğim zamanlarım oldu.Mesela bu dungeons and dragons türü edebi yazılar şeklinde ve hikaye şeklinde ilerleyen rpg oyunlar gibi,kağıtlar üzerinde yaptığım çeşitli oyunlar olurdu.O zamanlar bunlar mesela ticaretle ilgili şeylerdi.Sürekli büyümeyi amaçlayan ve büyüdükçe devlet desteğini arkasına alıp kredi vs alan küçük zanaatkarlar vardı bu oyunlarda.O zamanlarda İLLAKİ bir şekilde eğlenirdim.Başka çaresi yoktu.Çıkar yolu yoktu.Sonra kendime kartondan küçük bir defter kesmiştim,sayfalarını da yine a4 ten kesmiştim ona göre.Ona da yine oyun yazıyordum.Fakat kağıt küçük olduğu için zor oluyordu sonra vazgeçtim.Nedense gerçek hayatla ilgili birşeyler yazmıyordum çünkü ilgimi çekmiyordu,hiç.Kızlar ilgimi çekiyordu ama o kadar da değil,yani özellikle çok beğendiğim bir kız yoktu.Birçok kızın dış görünüşü hoşuma gidebiliyordu,bu tıpkı kedilerin ilk 6 aylarında insanları sadece ayaktan ibaret sanması,bundan dolayı da sadece ayaklarına bakması.Gözleri algılamıyorlar o kadar küçükken.Ahh,bir kedim olsun çok isterdim tekrardan.

Her neyse,kızların dış görünüşleri çok ilgimi çekebiliyordu.Özellikle pürüssüz boyunları,köprücük kemikleri ve biraz daha alta inince gerdan denen kısım.Yani tabi bu benim yaşımda olmayan bayanlar için geçerli,17-18 yaşlarındaki kızlar için.11-12 yaşındaki bir erkek de 17-18 yaşındaki kızlardan hoşlanabilir.Yüzleri çok daha hoştu,bakamıyordum yüzlerine.

Öyle işte.Öyle böyle bu yaşa kadar gelebildim.Bir keresinde tinerci sandığım iki kişiyle sohbet etmiştim biraz.Yürüdüğüm kaldırımın sol tarafında,bir ağacın üstünden küt diye inmişlerdi sanki beni görüp de inmişler gibi,kaldırımdan inip devam ettim.Sonra bağırdılar,ben hareketsiz kaldım.Kaçsam yakalayabilirlerdi.Hastaydım,güçsüzdüm.Birşeyler konuştum ama ne konuştuğumu hatırlamıyorum.Biri elimi neden diğer kolumda tuttuğumu sordu.Çok kaba gelmişti bana bunu sorması.Ama yine de iyi insanlara benziyorlardı,dış görünüşleri sırtlana benziyordu biraz ondan dolayı korkmuştum sadece.Korkmamam gerektiğini,normal hayatta da korkmamam gerektiğini söylemişlerdi galiba.Biraz daha alışmıştım,aslında böyle insanlarla sürekli haşır neşir olsam alışırdım yani.