Bugün oturdum öyle düşünüyorum,renksiz hayatımı düşünüyorum.Tehlikede olacağıma renksiz olsun diyorum.Kötü hissedeceğime renksiz olsun diyorum.Fakat ne bileyim,kendimi yeterince tanıtmadığım için de üzülüyorum.Fakat boşver de diyorum,tanıtmak da neymiş?Tanımak isteyen gelir tanır.Böyle yaşayabilirim herşeye rağmen.Virkelig,painful.

Fakat işte,bir kız arkadaş olmadan da yaşayabilirim.Ama partner,ama eş.Yaşamalıyım.Yaşayabilmeli miyim yoksa?Bu tam bana göre değil.Kötü olmak karakterimde var sanki.