Bugün oldukça gergin geçmişti,fakat aynı zamanda da iyi geçmisti çünkü bir yerden okuduğum ne yaptığımı düşünmek ve düşündüğümü yapma felsefesiyle birazcık da olsa hayata dönmüş oldum.
Öncelikle az önce bulduğum espriyi yazayım kenara da unutmayayım: hani bu devlet kapısında sürekli bekleyenler filan var ya işte maaş kuyruğu olsun emekli kuyruğu olsun,artık e devlet bunlar için açılmış ki adamlar kapılarda beklemesin bunun yerine bilgisayarı başında beklesin bunun yerine.
Evet,şimdi bugün ne düşündüm ki gerçekten,ne düşünmedim gerçekten pek bilemiyorum,ama birkaç gündür gittikçe artan bir süper vücut gibi birşeyler hissediyorum kendimde. Ellerim kollarım, ben emir vermeden sallanmaya başlıyor filan,nasıl rahatım böyle, ama sanki daha çok önceden benim kontrolüme girmiş birşey yüzünden oluyordu bu,yani benim kontrolüme giren şey aslında otonom sinir sistemi tarafından kontrol ediliyor olsa gerek ki ben daha sonra bunu özümsemiş ve istemli hale getirmiş olmalıyım, ki böylelikle sistemim yavaşlamış olmalı, ve şimdi de böyle olunca rahatlamış olmalıyım, diye düşünüyorum. Birtakım ara düşünce formlarıydı bunlar sanırım.
Kendime iyi geceler diliyorum ve yatıyorum, bu krizi nasıl atlattığıma hala şaşırıyorum, gerçi hangi kriz onu bile hatırlayamıyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder