Özleyiş

Bazen,10.sınıftaki zamanlarımı özlüyorum.O kadar çok şey geçti ki o küçücük yerde,küçücük yerde..Çok karanlıktı filan ama ne bileyim,matematikçinin bıraktığı,fakat genelde yarısı çözülen yarısı çözülmeyen karekök dergileri,yine aynı matematikçinin öğütleri..Sonra biyolojinin anlattığı (sitokrom c li filan birşeyler içeren) şematikli birtakım dersle ilgili şeyler,bunlarla nedense duygusal bağ kurmuşum ben,sitokrom c ile nasıl bir duygusal bağım olabilir ki?Bilmiyorum.Bunu anlatırken ki andan kaynaklanan birşey herhalde.Sonra,masalcı dil anlatımcı,her anlatışında uyurdum ve bazen de uyandırırdı o güzel,etkili sesiyle.Sonra,dil anlatımcı,ezberlettirdiği şiirler,okutturduğu kitaplar..Matematikçinin,o üst sınıftaki trigonometri anlatışı,belki de anlatamayışı,ve bana öğüt verişi vs.Sonra yağmur yağdığı için okulu kırışlarım,okulu kıramayıp okula gönderilişlerim..Sonra garip garip gülüşmeler,nerden geldiği,nereden estiği belli olmayan,o anki ana tersmiş gibi gelen gülüşmeler,aha penguen dergisi,gülüşmelerin kaynağı buymuş!haha!Bi tane de ben patlatayım.HaHA!Işıkları açın,okunmuyor ulan.Sonra değişik türde danslar,değişik türde sanatsal etkinlikler,operaya gidişler,pastaneyi görüp gidemeyişler.İnternet kafeye,bilmem ne kafeye gidişler,parklara gidişler,parklara gidip hiçbirşey yapamadan,ya da pek birşey yapamadan geri dönüşler,bir kız arkadaşı sağdan soldan her tarafından çarpraza alıp fotoğraf çekilişler,hep beraber biryerlere gitmeye karar verip gitmeyişler,gidemeyişler.Ama bunların bana kalan kısmı nedir peki?Hepsi kaçmış anlar mı bunlar?Yoksa özlüyor muyum ben?Özlüyorsam neyi özlüyorum?