Az önceki yazdığım yazı kadar öfkeli birşey yazmamıştım uzun zamandır,o kadar öfkeli yazmışım ki,kafam güzel oldu,ya da beynim öylesine yoruldu ki,yine o yalnızlık gibisinden birşeyler hissettim.Ama bu daha çok,uyuşturucu kullanımından sonra hissedilen bir yalnızlık gibisinden.Beyin işlem hızı azalıyor,dolayısıyla olaylar daha hızlı gerçekleşiyormuş gibi görünüyormuş,yabancı bir forum sitesinden okuduğuma göre öyleymiş ama bilemeyiz ki,nereden bilelim.Belki kimsesiz biri olsaydım çok daha iyi hissettirirdi,bana kimsemin olmadığını hissettirirdi tekrardan.Az önceki kafa yapısına tekrar nasıl girebilirim ki?Tekrar öfkelenebilecek birşeyler bulabilir miyim ki?
Bulamam herhalde.Ama gerçi,buraya yazdığım birçok şey bu amaca hizmet ediyor,kafayı aynı şekilde güzel yapmak.Ama artık tek başıma yapacağım bunu,yalnızca ben.Başka kimse olmamalı,kim bana yalnızlığımı hissettirebilir ki zaten?Ya da hissettiremez?Bilmiyorum.Bu cümlenin ne anlama geldiğini de çözemedim ama öylesine yazdım işte.Eskiden kedilerim vardı mesela,onlarla vakit geçirebilirdim böyle zamanlarda,herhalde öyle de yapardım hep,sanıyorum.Ama şimdi yoklar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder